Толковый словарь кыргызского языка. 2015
Кыйынчылык учурда, башына иш түшкөндө таяныч кылар, бел тутар жөлөк, тирек. Аттанып жоого чыкканда, Ала-Тоодой карасы («Семетей»). Жабдык салып ат минип, Жака салып тон кийип, Жанымда болгон карам жок («Манас»). 2. Көзгө элестелген, көрүнгөн караан, сөлөкөт, элес. Байгеге жакын барганда, Карасы жакын калганда (Тоголок Молдо). Беш жыл бою тентип кеттим дайынсыз, Сагындың го бир көрө албай карамды (Турусбеков).